در حال بارگزاری ...

اپیزیوتومی

در مرحله دوم زایمان و زمانی که کودک متولد می شود، خروج سر نوزاد ناحیه پرنیه را منبسط می کند و موجب کشیدگی پوست اطراف واژن می گردد. در این زمان پزشک ممکن است پس از تزریق بی حسی موضعی با استفاده از یک قیچی جراحی برشی در ناحیه پرنیه انجام دهد که اپیزیوتومی نامیده می شود.

چه زمانی احتیاج به اپیزیوتومی پیدا می کنید؟

در صورتی که پزشک تشخیص دهد، زایمان باید توسط فورسپس انجام گیرد و یا انجام زایمان به دلایلی مانند از کار ایستادن قلب کودک یا خستگی شما برای فشار آوردن، باید هر چه سریع تر به پایان برسد، هم چنین برای جلوگیری از پارگی خود به خود و یا خروج راحت تر سر نوزاد، اپیزیوتومی را لازم می داند. تا زمانی که سر بچه تقریبا بیرون نیاید ضرورت اپیزیوتومی تشخیص داده نمی شود. البته این موضوع در زایمان اول رایج تر است، زیرا پرنیه در زایمان های بعدی راحت تر کشیده می شود.

هشدار: پارگی که در اثر فشار سر بچه ممکن است به وجود بیاید، گاهی حتی به داخل مقعد نیز کشیده می شود. اپیزیوتومی احتمال پارگی شدید را کاهش می دهد ولی تضمین نمی کند که دچار پارگی نشوید.

اپیزیوتومی میانی

در این روش، بریدگی صاف از مهبل به سمت مقعد پایین می آید. مزیت این روش این است که کمتر موجب اذیت و ناراحتی می شود و راحت تر ترمیم می شود ولی احتمال بیشتری دارد که پارگی تا مقعد امتداد یابد.

اپیزیوتومی میان جانبی

در این روش، بریدگی با زاویه ای از مقعد فاصله می گیرد. این روش کمی ناراحت کننده است، اما احتمال کمتری برای امتداد یافتن تا مقعد در زمانی که سر بچه در حال عبور است وجود دارد.

نکته: نوع اپیزیوتومی انجام شده به وضعیت سر بچه یا به صلاح دید پزشک بستگی دارد.

ترمیم بریدگی

پس از خروج نوزاد و جفت، پزشک با بی حس کردن، محل بریدگی را بخیه می زند. شدت درد به طول بریدگی، تعداد بخیه ها و هم چنین به تبحر پزشک در روش انتخابی او وابسته است. این پارگی ها معمولا به سرعت ترمیم می شود و تقریبا هرگز موجب بروز مشکلات در دراز مدت نمی شود.

کلیدواژه‌های مرتبط:
  • درد زایمان
  • بخیه
  • پرینه
  • اپیزیوتومی
  • زایمان طبیعی