حس کنجکاوی و تخیل کودک سه یا چهار ساله

کنجکاوی و تخیل کودک

دانشنامه فرزند: هنگامی که کودک سه یا چهار ساله ای حکایت و قصه جعلی و بی اساس را بیان می کند در واقع به آن معنایی که ما بزرگسالان فکر می کنیم دروغ نمی گوید. قوه تخیلش در نظر او بسیار روشن و حقیقی جلوه می کند. درست نمی داند، حقیقت کجا تمام می شود و غیر حقیقت و موهوم از کجا شروع می گردد.

تا آنجا که کودک اجتماعی است و با سایر کودکان به نحو مطلوبی می جوشد، اگر گاهی داستان هایی از خود ببافد لزومی ندارد بر سر این موضوع جنجالی بر پا کنید و یا نگرانی به خود راه دهید. ولی از طرف دیگر اگر کودکی قسمت عمده وقت هر روز خود را صرف گفتن حکایاتی درباره دوستان موهوم و ماجراهایی خیالی می نماید (البته نه به عنوان شوخی و بازی بلکه به طوری که خودش این داستان ها را باور می کند) این سوال مطرح می شود که آیا زندگی حقیقی و واقعی اش به اندازه کافی ارضا کننده و لذت بخش می باشد؟ آیا روابط و مناسبات و همچنین مصاحبت کودک با والدینش به اندازه کافی و بدون قید و بند می باشد؟

اگر اشخاص بزرگی که در اطراف کودک هستند گوشه گیر باشند و با او چندان خودمانی نشوند کودک نیز به علت محرومیت همواره دوستان و هم بازی های همرنگ را در نظر مجسم می سازد. اگر کودک به ویژه در حدود چهار سالگی فقط در عالم خیال و توهم زندگی می کند و با سایر کودکان سلوک و توافقی ندارد باید به پزشک متخصص بیماری های روانی کودکان مراجعه کنید تا او بتواند علت این حالت را در کودک کشف کند.

گاهی اوقات مادری که خود همیشه در عالم خیال و توهم زندگی می کرده است وقتی فرزند خود را نیز خیالباف می یابد بسیار مسرور است و سعی می کند برای او قصه ها و حکایات زیادی بگوید به این ترتیب کودک به تدریج از زندگی واقعی دور می شود و در نتیجه در آینده برای تطبیق خود با دنیای واقعیات به سختی و مشقت دچار خواهد شد.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «رفتار و کردار» واقع در بخش «پیش دبستانی» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

ارزیابی و توصیه
امتیاز کسب شده این مطلب توسط رای 1 کاربر 5 از 5 می‌باشد.

مطالب پیشنهادی

سایر مطالب مرتبط

مقالات

مطالب پلکان

پاسخ کارشناسان