دانشنامه فرزند: این موضوع که کودک شما را به هیچ کس و یا هیچ چیز دیگری ترجیح نمی دهد در اوایل بسیار خوشایند است، اما هنگامی که باعث شود لحظه ای هر چند کوتاه نتوانید از او جدا شوید می تواند تبدیل به یک مشکل بزرگ گردد. اضطراب از جدایی یک مرحله از رشد کودک در طول سال های اولیه خود است و خوشبختانه دایمی نمی باشد.

چرا اضطراب جدایی اتفاق می افتد؟

بسیاری از کودکان از حدود یک سالگی و برخی حتی از شش ماهگی، از فکر این که مبادا از مادر جدا بشوند، می ترسند. علت ترس فرزند تان این است که امنیت خود را وابسته به شما می داند. این غریزه ای است که در حیوانات نیز وجود دارد. بچه حیواناتی مانند گوسفند و بز به دنبال مادر خود راه می روند و در صورت جدا شدن بع بع می کنند. به علت این که بچه حیوانات می توانند از همان بدو تولد راه بروند این غریزه از ابتدا در آن ها وجود دارد، اما در مورد انسان ها، این ترس از سن راه رفتن یعنی حدود یک سالگی ظاهر می شود. در مواقعی که شما به دلایل کاری و یا شرایط اضطراری ناچار به جدایی از کودک هستید و مراقبت از او را به پرستار یا افرادی که کودک فرصت آشنایی به اندازه کافی با آن ها را نداشته می سپارید، ترس از جدایی بیشتر به چشم می خورد.
در زمان غیبت شما کودک غالب اوقات آرام و مشغول بازی می باشد و بهانه گیری نمی کند و با پرستار و مراقبت خود خوب و مهربان است، اما هنگامی که شما به خانه باز می گردید به شدت به شما می چسبد و به پرستار خود اجازه نمی دهد به او نزدیک شود. هنگامی که حس کند شما می خواهید مجدد او را تنها بگذارید به شدت گریه می کند. این اضطراب و ترس در هنگام خواب نیز بیشتر می گردد. در صورتی که برای خواب، او را در تخت خود می گذارید؛ با کوچک ترین حرکت شما شروع به گریه و بی تابی می کند. گاهی نیز ممکن است دستشویی را بهانه کند ولی تنها چند قطره ادرار می کند و هنگامی که به رختخواب بر می گردد؛ دوباره می خواهد به دستشویی باز گردد. کودک از خیس کردن بستر خود نگران است. گاهی ممکن است احساس کند در صورتی که خود را خیس کند شما دیگر او را دوست نخواهید داشت و او را ترک می کنید. به همین دلایل کودک هنگام خواب با دو مشکل ترس از جدایی و ترس از ادرار مواجه می شود و این کار را دشوار می سازد.

چگونه می توان اضطراب کودک را برطرف نمود؟

  • خداحافظی هنگام جدایی اگر مجبورید هر روز سر کار بروید با مهربانی و با چهره ایی متبسم و مطمئن از او خداحافظی کنید. چهره غمگین، غصه دار و نا مطمئن شما به هنگام خداحافظی تنها باعث افزایش ناراحتی کودک می شود.

  • صحبت با کودک ممکن است کودک شما نتواند منظور خود را به طور کامل بیان کند، اما قدرت درک بالایی درباره آن چه شما به او می گویید دارد. در مورد اتفاقات جلو تر از زمان با او صحبت کنید و او را آماده سازید. البته مهم است که هنگام صحبت با کودک چهره ایی مهربان به خود بگیرید و نه غمگین و ناراحت.

  • شی آرامش بخش یک یادگاری از شما در زمان غیبت تان می تواند کمک شایانی به کودک نوپا برساند. این شی می تواند یک عکس از شما و یا یکی از لباس هایتان باشد. البته در مواردی اثر معکوس داشته است. برخی اشیا مانند حیوان عروسکی، یک پتو و یا حتی انگشت خود کودک گاهی می تواند یک منبع آرامش باشد.

  • اجتناب از تغییرات ناگهانی اگر قرار است در زمان غیبت شما شخص جدیدی را به عنوان پرستار برای کودک استخدام نمایید بهتر است این تغییر به طور ناگهانی صورت نگیرد. شخصی که قرار است از کودک پرستاری و مراقبت نماید به طور کامل باید با او آشنا شود. حداقل برای این آشنایی دو هفته زمان لازم است. تا چند روز تنها اجازه دهید این شخص بدون هیچ اقدامی در راستای نگهداری از کودک در کنار او باشد و پرستاری از کودک را به تدریج آغاز نماید.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «رفتار و کردار» واقع در بخش «نوپا» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

ارزیابی و توصیه
امتیاز کسب شده این مطلب توسط رای 13 کاربر 4.3 از 5 می‌باشد.
لطفا پس از وارد نمودن تاریخ تولد کلید محاسبه را بفشارید:

مطالب پیشنهادی

سایر مطالب مرتبط