کابوس و وحشت شبانه

دانشنامه فرزند: ممکن است نیمه های شب که در خواب عمیق هستید ناگهان با صدای جیغ فرزندتان از خواب بیدار شوید و به سرعت به سراغ او بروید، او را می بینید که در تختش نشسته و از روی ترس جیغ می زند، اما نمی دانید که دچار کابوس شده است یا وحشت شبانه، هر دوی این ها یک صدا دارند، اما در واقع با هم متفاوتند.

کابوس

هنگامی که فردی در خواب وارد مرحله REM می شود رویاهای واضحی می بیند. کابوس نیز تنها یک رویا است، اما پر از احساسات بد مانند ترس و غم است. این رویاها کاملا واقعی به نظر می رسند و افراد پس از بیداری آن ها را به خاطر می آورند. در واقع رویا تنها به حافظه مربوط است، خاطره های بد نفوذ بیشتری دارند. همان طور که خودآگاهی در هجده ماهگی بیدار می شود آگاهی کودک نسبت به مشکلات نیز بیدار می شود و این آگاهی رنگ جدیدی به رویاهای کودک تان می دهد. کابوس کودکان از بزرگسالان بزرگ تر و ترسناک تر است. در این مرحله کودک نوپا نسبت به خطرات دنیا آگاهی پیدا می کند. متوجه می شود انسان آسیب می بیند، گل ها می میرند و پدر و مادرش هم می توانند مریض شوند. حتی شادترین کودکان نیز با خاطراتی از نگرانی های واقعی و خیالی به خواب می روند و این نگرانی ها خود را در رویا نشان می دهد.

هنگامی که کودک تان جیغ زنان از خواب می پرد بهتر است مطمئن شوید که در دام کابوس گرفتار آمده یا دچار ترس شبانه شده است. اگر کابوس باشد خودش بیدار می شود، اما سعی می کند تشخیص دهد کدام دنیا واقعی است. در این صورت او را آرام کنید و به واقعیت برگردانید، با او صحبت کنید که کابوس واقعی نیست. پیش او بمانید تا مطمئن شوید همه چیز رو به راه است. لمس کردن شما، شنیدن صدای تان، دیدن صورت تان یا حتی بوی آشنای شما به او کمک می کند بر ترس خود غلبه کند.

وحشت شبانه

ترس های شبانه اغلب در کودکان بین یک و نیم سال تا سه سال رخ می دهد. ترس های شبانه در طی تحریکات خواب حمله می کنند. این ها همان لحظه های کوتاه هوشیاری در خواب عمیق است، در عوض کابوس در آستانه بیداری و طی خواب REM اتفاق می افتد. کودکی که دچار ترس شبانه می شود راحت می خوابد و اغلب ممکن نیست که بیدار شود. این کودکان اغلب نسبت به اتفاقاتی که در خواب افتاده آگاهی یا خاطره ای ندارند، اما کابوس ها معمولا به خاطر آورده می شوند. کودکی که دچار ترس شبانه شده است حتی اگر چشمانش کاملا باز باشد و شما هم درست جلوی او قرار گرفته باشید اصلا نمی داند که آنجا هستید. کودک در این زمان همچنان خواب است و کلمات و آغوش شما اثری روی او ندارد.

شما نمی توانید فرزندتان را در خلال وحشت شبانه بیدار کنید. زمان ترس شبانه کوتاه است و کودک دوباره مثل اول با آرامش به خواب می رود. صبح کودک اصلا نمی داند چه اتفاقی افتاده است و معمولا وقتی ترس های شبانه تمام می شوند هیچ اثری از خود باقی نمی گذارند. اگر تشخیص دادید که کودک دچار ترس شبانه شده است و نه کابوس، هیچ کاری از دست شما بر نمی آید. این پدیده طبیعی مربوط به خواب عمیق است و در زمان بیداری ادامه ندارد.

بعضی از کودکان هر شب در زمان مشخصی ترس های شبانه منظم دارند، اگر چنین حالتی پیش آمد می توانید نیم ساعت پیش از وقوع ترس شبانه، فرزندتان را بیدار کنید و در چرخه خوابش وقفه بیاندازید.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «خواب» واقع در بخش «نوپا» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

ارزیابی و توصیه
اولین ارزیابی را شما انجام دهید!
لطفا پس از وارد نمودن تاریخ تولد کلید محاسبه را بفشارید:

مطالب پیشنهادی

سایر مطالب مرتبط