بهانه گیری و لجبازی دختر 2 ساله در خانه هنگام بارداری مادر

دانشنامه فرزند: سوالی که در ادامه مطالعه می‌فرمایید توسط یکی از مخاطبان ارسال شده است. شما نیز می‌توانید با ارسال سوالات خود به سامانه مشاوره دکترهمراه با کارشناسان سامانه مشورت کنید. کارشناسان سامانه مشاوره دکترهمراه در کمترین زمان، پاسخگوی سوالات شما عزیزان هستند. برای کسب اطلاعات بیشتر و ارسال سوال کافیت به صفحه «ارسال سوال» در سامانه مراجعه نمایید.

سوال مخاطب:

کاربر ناشناس:

با سلام خدمت شما. من دختری 2 ساله دارم که بسیار بهانه گیر شده و لجباز است بهانه های الکی میگیره و بعد گریه میکنه. با بچه های دیگه هم وقتی بازی میکنه پرخاش میکنه و اجازه نمیده به وسایل خودش و مادر و پدرش دست بزنن، این در حالی هست که تا جایی که ممکنه من و پدرش بهش پرخاش نمی کنیم. مثلا میگه به من آب بده وقتی آب براش میارم میگه نه شربت می خوام بعد که شربت هم میارم اصلا اونو نمی خوره و این رفتارش به شدت خسته کننده شده. پیشاپیش ممنونم از راهنماییتون. تک فرزند است ولی حامله هستم و میترسم با اومدن بچه دیگه بدتر بشه. دخترم رو خانواده همسرم میبرن پیش خودشون و اصلا وقتی کار اشتباهی میکنه بهش نمیگن این کارو نکن میذارن هر کاری که دوست داره میکنه وقتی میاد خونه حرف منو گوش نمیده.

پاسخ کارشناس:

فاطمه شریفی (کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی):

با سلام خدمت شما مادر محترم، بهانه گیری و لجبازی از خصوصیات و ویژگی های طبیعی کودکان زیر 5 سال هست. اما این کاملا بستگی به میزان و شدت آن دارد. همین طور احساس مالکیت نسبت به لوازم و اشیاء خود و والدین. این که می فرمایید تا جایی که ممکنه ما پرخاش نمی کنیم هم برای من شفاف نیست، چون هرکس بسته به نوع فرهنگ و شیوه های تربیتی که دارد پرخاش یا عدم پرخاشگری را به گونه ای متفاوت تعریف می کند. آنچه مسلم است این است که کودکان در دوره اول رشد (7 سال اول) کاملا تقلید پذیر هستند و الگوپذیری بسیار زیادی را از والدین خود دارند. پس حتی اگر شما مادر یا پدر محترم کوچکترین رفتارهای پرخاشگرانه ای داشته باشید، تردید نکنید که بر فرزند شما تاثیر خواهد گذاشت. علاوه بر این در دوره اول رشد انسان، کودک به شدت نیازمند توجه دیگران بخصوص والدین خود است. این سوال را از خود بپرسید که آیا من به عنوان یک مادر توجه لازم را برای فرزندم خرج می کنم؟ بخصوص در حال حاضر که آماده ورود یک کودک دیگر به جمع خانوادگی تان هستید آیا همه اصول را در تربیت خود و ابراز محبت به فرزندتون در نظر می گیرید؟ در مورد موضوع دیگری که فرمودید هم به نظرم باید یک تجدید نظری کنید. مبنی بر این که تربیت فرزند خود را خودتان به عهده گرفته و جلوی تربیت دوگانه فرزندتان را بگیرید. این امر به این معنا نیست که کودک خود را از ارتباط با پدربزرگ و مادر بزرگ منع کنید، بلکه بالعکس فرزند شما نیازمند ارتباط با اعضای دیگر خانواده هم هست و این امر موجب رشد بهتر او می شود. منظور این است که با والدین همسر خود صحبت کنید و به آن ها شیوه تربیتی و قوانین خود را بگویید تا آن ها نسبت به شیوه های شما آگاه شده و خود را سازگار کنند. هر چند این نکته را هم در نظر داشته باشید که اگر نیاز به توجه و محبت فرزند شما از طرف شما و پدرش تامین نشود، بدون شک او در جایی دیگر به دنبال رفع نیازش می گردد و شیوه های شما هیچ تاثیری بر او نمی گذارد. در نهایت توصیه بنده به شما این است که کتاب هایی با موضوعات شیوه های فرزند پروری والدین را مطالعه بفرمایید و یا در کارگاه هایی که با این موضوع می شناسید شرکت کنید.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «رفتار و کردار» واقع در بخش «پیش دبستانی» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

هشدار جدی: پاسخ‌های ارسالی توسط کارشناسان، تنها جنبه اطلاع‌رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی‌شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست. اگر شما هر گونه نگرانی در مورد سلامتی خود و یا فرزندتان دارید، بهتر این است مستقیما با یک پزشک حرفه‌ای و یا یک متخصص بهداشت و درمان مشورت کنید. در عموم موارد، تشخیص صحیح پزشکی تنها توسط معاینه حضوری و دقیق و انجام آزمایش‌های مورد نیاز امکان‌پذیر است.

ارزیابی و توصیه
اولین ارزیابی را شما انجام دهید!

مطالب پیشنهادی

سایر مطالب مرتبط

مطالب پلکان

پاسخ کارشناسان