دانشنامه فرزند: کزاز یکی از بیماری های خطرناکی است که بر روی سیستم عصبی مرکزی اثر گذاشته و در نتیجه منجر به اسپاسم عضلانی می شود، که عضلات تنه را بیشتر از عضلات دست و پا درگیر می کند. در ادامه به توضیح بیشتری در رابطه با این بیماری می پردازیم.

کزاز چیست؟

کزاز بیماری وخیمی است که توسط باکتری به نام کلستریدیوم تتانی (Clostridium tetani) ایجاد می شود و این باکتری از خود سمی ترشح می کند که بر دستگاه عصبی تاثیر می گذارد. هاگ های میکروبی از طریق زخم وارد بدن می شوند به طوری که در صورت تماس زخم عمیق با خاک باغچه یا فضولات حیوانی احتمال ابتلا به کزاز بیشتر می گردد. ورود باکتری می تواند از طریق زخم یا خراش یا سوختگی صورت گیرد. در نوزادان، آلودگی های بند ناف می تواند منجر به بیماری کزاز گردد.

علایم بیماری کزاز

این بیماری دارای یک دوره نهفتگی 3 تا 21 روزه می باشد و بعد از آن علایم زیر آشکار می شوند:

  • عدم توانایی باز کردن دهان به دلیل قفل شدن فک ها
  • اشکال در بلع
  • اسپاسم عضلات صورت که باعث ایجاد حالت لبخند ثابت و شیطانی بر چهره فرد بیمار می شود.
  • اسپاسم عضلات گردن، پشت، شکم و دست و پا که طی یک دوره 10 تا 14 روزه رخ می دهد و ممکن است باعث مشکلات تنفسی گردد.

عوارض بیماری کزاز

بیماری کزاز می تواند منجر به مرگ گردد البته با درمان سریع در بیمارستان اکثر کودکان به طور کامل بهبود می یابند و در این صورت عوارضی در پی ندارد.

پیشگیری از بیماری کزاز

برای جلوگیری از بروز کزاز در نوزادان به مادران باردار واکسن کزاز تزریق می شود. به شیرخواران نیز واکسن کزاز در 2 ماهگی، 4 ماهگی، 18 ماهگی تزریق می گردد، در سن 4 تا 6 سالگی نیز این واکسن تزریق می گردد و هر ده سال باید یادآور آن تزریق گردد.

نکته: ابتلای به بیماری کزاز منجر به مصونیت دائمی از بیماری نمی شود، لذا بعد از ابتلا به این بیماری باید واکسن یادآور هر ده سال تکرار شود.

در صورتی که کودک تان دچار زخم عمیقی شد، حتی اگر قبلا در مقابل کزاز واکسینه شده است، باز هم باید به پزشک مراجعه نمایید تا کلیه اجسام خارجی و بافت مرده از زخم بیرون آورده شود و حتی ممکن است به کودک مجدد واکسن کزاز تزریق گردد.

درمان بیماری کزاز

درمان این بیماری در موارد خفیف ممکن است تنها مستلزم رژیم غذایی سبک و داروهای آرامش بخش باشد اما در موارد حاد درمان شامل تراکئوستومی (داخل کردن لوله به داخل نای) برای کمک به تنفس، داروهای آرامش بخش و شل کننده عضلات برای تخفیف اسپاسم عضلانی و تهویه مکانیکی می باشد. مدت زمان بهبودی به شدت بیماری بستگی دارد، اما معمولا بیش از سه هفته به طول نمی انجامد.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «بیماری» واقع در بخش «نوزاد» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

ارزیابی و توصیه
امتیاز کسب شده این مطلب توسط رای 1 کاربر 5 از 5 می‌باشد.
لطفا پس از وارد نمودن تاریخ تولد کلید محاسبه را بفشارید:

مطالب پیشنهادی

سایر مطالب مرتبط

پاسخ کارشناسان