دانشنامه فرزند: صرع تشنج های مکرر می باشد که بدون اینکه علت آن تب یا بیماری دیگر باشد رخ می دهد. صرع شایع ترین بیماری مغزی در بریتانیا است و از هر 200 کودک حدودا یکی از آن ها دچار صرع می گردد. غیر از صرع علل بسیاری برای تشنج وجود دارد، پس کودکی که یک بار دچار تشنج شود الزاما دچار صرع نشده است.

صرع چیست؟

صرع معمولا به صورت ارثی در خانواده ها دیده می شود. هنگام تشنج فعالیت مغزی آشفته و نامنظمی حاکم است که موجب تغییر در هشیاری و گاهی حرکات بدون کنترل دست و پا یا سر یا هر دو می شود. کودکان مبتلا به صرع گاهی دچار ناهنجاری های ساختاری در مغز هستند، اما علت اصلی و حقیقی صرع تا کنون مشخص نشده است. در بعضی از کودکان ممکن است وقوع حمله از یک عامل تحریک کننده همچون چراغ چشمک زن ناشی شود. در برخی دیگر نیز حمله ها بدون هیچ عامل تحریک کننده آشکاری رخ می دهند. صرع اغلب در اوایل دوران کودکی و در میان سالی شایع است.

نکته: در گذشته مردم به اشتباه علت صرع را بیماری های روانی یا عقب ماندگی می دانستند، در صورتی که هیچ ارتباطی میان این بیماری ها وجود ندارد.

علایم بیماری صرع

حمله صرع انواع مختلفی دارد. در کودکان حمله صرع بزرگ از همه شایع تر است. بیش از سه چهارم کودکان مبتلا به صرع دچار این نوع حمله می شوند. از نظر میزان شیوع در کودکان نوع بعدی حمله صرع کوچک (از خود رفتن) است.

  • علایم حمله صرع بزرگ
    • بدخلقی یا رفتار غیر عادی به مدت چند دقیقه قبل از حمله
    • انقباض شدید عضلات که تا 30 ثانیه طول می کشد و در طی آن کودک معمولا بیهوش بر زمین می افتد و تنفس او نامنظم می گردد.
    • حرکات تشنج آمیز دست و پا یا صورت که ممکن است از 20 ثانیه تا چند ساعت طول بکشد. در این حین کودک ممکن است زبان خود را گاز بگیرد و همچنین کنترل مثانه یا روده را از دست بدهد.
    • پس از توقف تشنج چند دقیقه تا در موارد نادرتر تا 10 دقیقه بیهوش می ماند.
    • پس از به هوش آمدن، کودک اغلب احساس گیجی و سردرگمی می کند و ممکن است سردرد داشته باشد و احتمالا تمایل دارد بخوابد.
  • علایم حمله صرع کوچک (از خود رفتن)
    • کودک فعالیت های عادی خود را متوقف می کند و 10 تا 15 ثانیه به فضای خالی خیره می شود و به اطراف خود توجه ندارد اما به زمین نمی افتد.
    • در زمان حمله عضلاتش به طور موقت سفت و منقبض می گردند.
    • کودک حمله را به یاد نمی آورد.

شکلی از صرع که شیوع کمتری دارد و صرع کانونی خوش خیم نامیده می شود موجب کشیده شدن یک طرف صورت یا یکی از دست و پاها می شود و کودک ممکن است هشیاری خود را از دست بدهد. در بیشتر موارد کودک تنها به یک نوع از حمله های صرع دچار می گردد، اما برخی از کودکان به شکل های پیچیده تری از صرع و به دو یا چند نوع مختلف از حمله های آن مبتلا می گردند.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «بیماری» واقع در بخش «نوپا» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

ارزیابی و توصیه
اولین ارزیابی را شما انجام دهید!
لطفا پس از وارد نمودن تاریخ تولد کلید محاسبه را بفشارید:

مطالب پیشنهادی

سایر مطالب مرتبط