دانشنامه فرزند: گریه در اثر قولنج یا کولیک بسیار شایع است و به هیچ عنوان برای نوزاد خطر جدی و دایمی ندارد. اغلب در نوزادانی دیده می شود که رشد و نمو خوبی دارند و وزن شان به شکل منظم و مرتب رو به افزایش است.

نشانه های گریه قولنجی

پژوهشگران در سال 1954 قولنج را این گونه تعریف کرده اند: «فوران خشم، بد خلقی یا گریه که در مجموع بیش از سه ساعت در روز طول می کشد و در میان نوزادان کوچک تر از سه ماه، در حدود سه یا چهار بار در هفته دیده می شود.» گریه های قولنجی معمولا در 2 تا 3 هفتگی کودک شروع می شوند و در سه یا چهار ماهگی فروکش می کنند. این گریه ها در زمان های مشخصی اغلب در اوایل صبح یا اواخر غروب و یا گاهی بعد از غذا بد تر می شوند. معمولا کودک پا هایش را به بالا می کشد، به پشت خود قوس می دهد و موقع گریه صورتش سرخ می شود.

علت گریه های قولنجی

در گذشته تئوری های ثابت نشده فراوانی در مورد کولیک وجود داشت که در آن موارد مختلفی را مانند عدم تحمل معده کودک، رفتار های والدین، وجود گاز های جمع شده در معده و روده کودک و گرسنه بودن عصرانه کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند شامل می شود.
پژوهش های اخیر نشان داده که مشکلات گوارشی فقط در ده درصد موارد می تواند علت گریه های شدید کودکان باشد. ممکن است این گریه ها به خاطر کامل نبودن سیستم عصبی باشد. مخصوصا اگر کودک به عوامل خارجی مانند نور، صدا یا اتفاقات اطراف اش بسیار واکنش نشان می دهد. کودکانی که حساس می باشند برای تخلیه احساسات آزار دهنده نیاز به گریه دارند و گریه راهی برای تخلیه فشار های درونی آن ها است. برخی از کودکان نیز در کنترل رفتار خود مشکل دارند و نمی دانند چگونه گریه خود را پایان دهند و برای به دست آوردن آرامش به کمک شما احتیاج دارند.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «گریه» واقع در بخش «نوزاد» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

ارزیابی و توصیه
امتیاز کسب شده این مطلب توسط رای 10 کاربر 4.4 از 5 می‌باشد.
لطفا پس از وارد نمودن تاریخ تولد کلید محاسبه را بفشارید:

مطالب پیشنهادی

مطالب مجله ونوس

سایر مطالب مرتبط

پاسخ کارشناسان