دانشنامه فرزند

راهکاری برای کاهش وابستگی کودک سه ساله به مادر

دانشنامه فرزند: سوالی که در ادامه مطالعه می‌فرمایید توسط یکی از مخاطبان ارسال شده است. شما نیز می‌توانید با ارسال سوالات خود به سامانه مشاوره دکترهمراه با کارشناسان سامانه مشورت کنید. کارشناسان سامانه مشاوره دکترهمراه در کمترین زمان، پاسخگوی سوالات شما عزیزان هستند. برای کسب اطلاعات بیشتر و ارسال سوال کافیت به صفحه «ارسال سوال» در سامانه مراجعه نمایید.

سوال مخاطب:

کاربر ناشناس:

سلام روزتون بخیر، من یه دختر 2 سال و 8 ماهه دارم که اصلا به حرف گوش نمیده. جایی میریم بچه هارو میزنه. یه برادر کوچک 6 ماهه داره که اونم وقتی النا خوابه فقط آرامش داره. وسایل همرو میگیره برای خودش مال خودشم به کسی نمیده. از بس در طول روز باهاش حرف میزنم که کارای خطرناک نکنه خسته شدم. توی شهر غریب زندگی میکنم. جدیدا هم به خودم خیلی وابسته شده هر جا برم دنبالمه، مهدم که گذاشتم نموند انقدر گریه کرد که رفتم آوردمش. از زندگی خستم کرده، پدرشم اصلا با من هماهنگ نیست. جلو چشم النا دعوا میکنه و بد و بی راه میگه واقعا خسته شدم کمکم کنید. جلو النا خیلی پشتیبانیشو میکنه و با من دعوا میگیره در مواقعی هم که پدرش خونه نیست یه خورده بهتر به حرف میره اما وقتی ایشون میاد النا افتضاح میشه. من تنهام همش تو خونه با دو تا بچه، پدر النا هم میاد خونه یسره سرش تو گوشی رو مبله. چیکار کنم وابستگیش بهم کم شه؟ پدرشم اصلا کمک کار نیست و به هیچ عنوان تحویل نمیگیرتش فقط حرف.

پاسخ کارشناس:

لیلا عمادپور (کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی):

شاید کودک تان به دنبال کسب توجه از شماست ولی فقط یاد گرفته با اذیت کردن، این توجه را از شما دریافت کند. یعنی این که زمانی که کودک کار اشتباهی را انجام می‌دهد و پرخاشگری می کند شما خشمگین شده، به سراغش می روید و کودک به توجهی که می خواهد می رسد. برای تغییر این رویه لازم است به هر کار درست او حتی خیلی کوچک که مغایر با پرخاشگری است توجه نشان دهید و تشویقش کنید. وارد میدان لجبازی و جنگ با او نشوید چون همه روزتان به دعوا خواهد گذشت. پس به او اجازه انتخاب در اموراتش را بدهید. مثلا لباس پوشیدن، اندازه وعده غذایی، بازی با وسایل دلخواه و بی خطر و ... هیچ نوع سختگیری در این موارد نداشته باشید. بیشتر از این که "نه و نکن" داشته باشید شرایطی فراهم کنید که بداند چه کار می تواند بکند. به جای "اذیت نکن" "نق نزن" و ... بگویید: "وقتی آروم بهم بگی چی میخوای بهت گوش میدم" "وقتی برادرت رو سرگرم کنی من خیلی خوشم میاد" و ... آروم و صبور باشید. در کارهای لذت بخش کودک تان او را همراهی کنید. این سبک رفتاری در کودک شما درصد خیلی بیشتری به علت واکنش های شما در طول زمان شکل گرفته است بنابراین تغییر آن هم مستلزم صرف زمان است. پس باید صبور باشید و شکل واکنش تان را تغییر دهید. دعوا و تنبیه نتیجه معکوس دارد. رفتارهای خوب او را سریعا تشویق کنید با لبخند، در آغوش گرفتن، جایزه دادن و دقیقا بگویید که فلان رفتارش شما را خوشحال کرده است. جملات این چنینی هرگز استفاده نکنید مثلا نگویید: «آفرین چه عجب که گریه نکردی» یا «ببین چقدر خوبه همیشه این طوری باشی!» «دیدی میشه گریه نکرد!» در طول روز برای دخترتان به صورت اختصاصی وقت بگذارید. با او بازی کنید. به او اطمینان بدهید دوستش دارید این را با جملات مختلف تکرار کنید. در کارهای رسیدگی به نوزادتان، او را مشارکت دهید. «بیا برادرت رو سرگرم کن تا من آشپزی کنم» «برای برادرت شعر بخون» و ... این نکات به همان شکل که گفته شد به مرور رفتار او را اصلاح می کند ولی با توجه به تاثیرگذاری پدرش، لازم است او را نیز با صحبت کردن نه دعوا، در این راهکارها همراه خود کنید. در غیر این صورت، ملاقات با یک روان شناس مفیدتر خواهد بود. برای وابستگی او را سرزنش نکنید: «چرا به من چسبیدی، بزرگ شدی نباید گریه کنی، الان همه بهت میخندن» او را با کسی مقایسه نکنید "ببین فلانی بدون مامانش نشسته اصلا هم گریه نمیکنه" و این شکل حرف ها فقط اعتماد به نفس او را از بین می برد و باعث تشدید این مشکل می شود. انتظار نداشته باشید کودک شما ناگهانی و یک روزه با این جدایی سازگار شود. پس صبور باشید و کم کم زمینه جدایی را با محبت و به آرامی ولی قاطع فراهم کنید. برای مهد تا 3 سالگی او صبر کنید و ابتدا با کلاس های آموزشی یا ورزشی که ساعت کمتری دارد تمرین این جدایی را شروع کنید. سازگاری برای جدایی از شما، نیاز به صرف زمان دارد و ناگهانی و یک دفعه اتفاق نمی افتد.

مطلبی که مطالعه نمودید، پیرامون موضوع «رفتار و کردار» واقع در بخش «پیش دبستانی» می‌باشد. در ادامه مطالعه تعدادی از مطالب مشابه از لحاظ محتوا و موضوع را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

همچنین شما می توانید با عضویت در کانال تلگرام دانشنامه فرزند هر روز مطالب مفید و معتبر ما را دنبال نمایید.

هشدار جدی: پاسخ‌های ارسالی توسط کارشناسان، تنها جنبه اطلاع‌رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی‌شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست. اگر شما هر گونه نگرانی در مورد سلامتی خود و یا فرزندتان دارید، بهتر این است مستقیما با یک پزشک حرفه‌ای و یا یک متخصص بهداشت و درمان مشورت کنید. در عموم موارد، تشخیص صحیح پزشکی تنها توسط معاینه حضوری و دقیق و انجام آزمایش‌های مورد نیاز امکان‌پذیر است.

ارزیابی و توصیه
اولین ارزیابی را شما انجام دهید!

مطالب پیشنهادی

مطالب مجله ونوس

سایر مطالب مرتبط

پاسخ کارشناسان

در حال بارگذاری ...